Dyon Scheijen deelt zijn zoektocht naar herstel en richting. Over leren leven, grenzen voelen en professionals die een stukje met je meerijden. Autorijden leren we met iemand naast ons. Waarom verwachten we dan dat iedereen het leven vanzelf aankan? Een persoonlijke reflectie over herstel en hulp ontvangen.

Afgelopen week was het de Week van het #Werkgeluk. Een mooi moment om stil te staan bij plezier, talent, betekenis en verbondenheid op het werk. Maar misschien wordt pas werkelijk zichtbaar wat werkgeluk betekent wanneer iemand tijdelijk niet meer kan werken? Dan gaat het niet over een fruitmand, een complimentenkaart of één vrolijke bijeenkomst per jaar. Dan gaat het over collega’s die laten weten dat ze aan je denken. Over een leidinggevende die niet meteen vraagt wanneer j

What if tinnitus is not only about the sound we hear, but also about what the brain does with it and what it means in a person's life? After more than 25 years in clinical audiology, and following my presentation at TRI 2026 Berlin, I reflect on The Hearing Triptych: Sound, Brain and Human Experience.

Wat gebeurt er wanneer je als zorgprofessional ineens zelf aan de andere kant van de tafel terechtkomt? Vanuit mijn eigen burn-out ervaar ik nog sterker wat ik al jaren bij patiënten zie: hoe belangrijk luisteren, erkenning, zorg en een sociaal vangnet zijn. Een persoonlijk verhaal over woorden die ertoe doen, de druk op onze zorg, WW en WIA, kwetsbaarheid en uiteindelijk één fundamentele vraag: wat zegt de manier waarop we mensen opvangen over onze beschaving?

Wat als je zelf in het derde paneel terechtkomt? In dit persoonlijke essay verbindt Dyon Scheijen tinnituszorg, Acceptance and Commitment Therapy, kunst en wetenschap in The Hearing Triptych: Physics, Brain en Human Experience. Over psychologische flexibiliteit, overbelasting, dementie, menselijkheid en de vraag wat herstel werkelijk betekent. Soms is niet méér draagkracht nodig, maar minder belasting — en opnieuw leren wortelen.

Waarom zijn prachtige open woonruimtes soms zo vermoeiend om in te luisteren? Klinisch fysicus-audioloog en kunstenaar Dyon Scheijen verbindt gehoor, akoestiek, kunst en menselijk contact. Over 50+ horen, luisterinspanning, gehoord worden, herstel en hoe akoestisch absorberende kunst schoonheid en beter verstaan samenbrengt. Where Art Meets Science.

Wat doen woorden met ons? Naar aanleiding van Zomergasten met Jim van Os schrijf ik over diagnoses, DSM, ACT, tinnitus en de kracht van echt luisteren. Woorden kunnen helpen, maar ook beperken. Een diagnose is nooit de hele mens. Soms begint begrip met minder oordelen, meer luisteren en er gewoon zijn. Horen is meer dan enkel de oren.

Inspired by the TRI Conference Berlin 2026 theme, Jump the Wall – Discover and Uncover Gaps, this perspective connects tinnitus science with lived human experience. The Hearing Triptych integrates Sound, Brain and Human Experience, while the Glass Metaphor reframes rehabilitation: not only reducing the burden of tinnitus, but also increasing a person’s capacity to live meaningfully despite persistent symptoms.

De afgelopen jaren ontdekte ik dat ACT veel breder toepasbaar is dan binnen de zorg alleen. Iedereen krijgt te maken met verlies, veranderingen, verwachtingen en onzekerheid. Vanuit mijn achtergrond als klinisch fysicus, audioloog en ACT-trainer onderzoek ik een kleinschalige pilot waarin wetenschap, natuurkundige metaforen en praktische ACT-oefeningen samenkomen. Geen therapie, maar een investering in bewust leven. Ik ben benieuwd of hier belangstelling voor is.

Een drieluik over luisteren, menselijkheid en samenleving. Via voetbal, een bezoek aan mijn tante in Valkenheim en de vraag waar ons geld naartoe stroomt, onderzoek ik wat wij werkelijk belangrijk vinden. Horen is meer dan enkel de oren: het gaat om gezien worden, gehoord worden en ertoe doen.

Naar aanleiding van een Nieuwsuur-item over toenemend kolonistengeweld tegen Palestijnen schrijf ik over wat oorlog achterlaat. Niet alleen in nieuwsbeelden, maar ook in lichamen, oren, herinneringen en gezinnen. Als audioloog hoor ik verhalen van vluchtelingen van eerste hand. De wereld komt op mijn spreekuur voorbij. Horen is meer dan enkel de oren: het is ook durven luisteren naar menselijkheid.