A moment of reflection. Source: NASA Het beeld hierboven gaat de hele wereld over en laat zien wat wij zelden meemaken: de aarde, bekeken van een afstand. Op dit moment kijkt de mens opnieuw naar haar terug, vanuit de immense stilte van de ruimte. Binnen het Artemis-programma beweegt de mens zich opnieuw richting de maan en kijkt daarmee ook terug naar planeet aarde. Een plek in de geschiedenis waar afstand ontstaat. En daarmee ook iets anders: zicht. Ik moet daarbij denken a

Er zijn momenten waarop stilte geen teken van rust meer is, maar van verlies. Momenten waarop je voelt: als we nu niets zeggen, raken we iets kwijt wat niet meer terugkomt. We leven in een tijd waarin oorlog niet langer gaat over grenzen alleen. Niet over man tegen man. Niet over een front dat zichtbaar is. Oorlog is veranderd. Het raakt infrastructuren. Het ontwricht systemen. Maar misschien nog wel ingrijpender: het raakt de kern van wat ons mens maakt. Ziekenhuizen zijn ge

DS26001 | 200 × 270 cm - Mixed media on acoustic absorbing canvas - Where art meets science De klok gaat vooruit. Alsof we collectief besluiten dat het tijd is om verder te gaan. Om door te bewegen. Alsof tijd zich laat sturen. Maar de wereld beweegt niet overal mee. De wereld staat in brand. Midden-Oosten is een puinhoop. Mensenrechten. Oorlogsrechten. Internationale verdragen worden met grof geweld geschonden. Narcistische leiders die de wereldvrede tarten en opnieuw elle

De kracht van woorden Wanneer taal vuur wordt Er was een tijd waarin vuur ons vooruit bracht. We leerden het beheersen. We begrepen dat het kon verwarmen, beschermen en verbinden. Maar we leerden ook iets anders: dat vuur grenzen nodig heeft. Zonder grenzen wordt vuur geen hulpmiddel, maar verwoesting. Vandaag zien we een andere vorm van vuur. Niet zichtbaar. Niet tastbaar. Maar minstens zo krachtig. Woorden. Wanneer een wereldleider bij het overlijden van een mens reageert m

DS19018 | 100 cm x 100 cm | Acrylics on canvas | Where Art Meets Science | Dyon Scheijen Only the light can silence the darkness. Where Art Meets Science Er zijn momenten waarop je voelt: Dit kan zo niet langer. Niet omdat het één keer misgaat. Maar omdat grenzen al lang overschreden zijn. Omdat je het ziet. Steeds weer. Omdat je het voelt in alles wat je doet. Je probeert het eerst binnen het systeem. Je spreekt. Je legt uit. Je geeft tegengeluid. Maar het verandert niet. Of

Over chaos, bezinning en de kracht van kunst De wereld voelt onrustig. Wie het nieuws volgt, ziet dagelijks beelden van oorlog, geweld en machtsspelletjes. Woorden als escalatie, dreiging en zelfs een mogelijke wereldoorlog vliegen ons om de oren. Het raakt veel mensen. Ook mij. Soms merk ik hoe gemakkelijk angst en onrust binnensluipen. Niet alleen door wat er gebeurt, maar ook door de constante stroom van beelden, meningen en analyses. Het kan voelen alsof de wereld in bran

DS23010 Tweeluik – 200 x 240 cm Acrylics on acoustic absorbing canvas DS23010 ontstond in 2023. Het tiende werk van dat jaar. Soms weet je pas later wat je toen eigenlijk aan het vastleggen was. Wanneer ik nu naar dit tweeluik kijk, zie ik beweging. Geen stilstaand beeld. Maar golven. Golven die bijna geluid maken. Bevroren resonantie Er zit ritme in dit werk. De opbouw van licht bovenin. De verdichting van blauw daaronder. De spanning langs de verticale lijn. Het heeft iets

Where Art Meets Science - context During the TEFAF Route in Maastricht 2026, an acoustic absorbing diptych has been installed in collaboration with Bart Hauben Hairstudio, near the exit of the Onze Lieve Vrouwe parking area, as part of the project Where Art Meets Science . Within the TEFAF Etalage Route, local entrepreneurs and artists work together to bring art into the public space of the city. This project brings together art, hearing and human perception. Four essays ha

Twee keer ontving ik een auteursrechtclaim van ANP/Fair Licensing. De tweede keer ging het om een oude afbeelding die in een technisch restbestand van mijn website was blijven staan. Het oorspronkelijke schikkingsvoorstel lag boven de €1.000. Na wat overleg per mail werd dat bedrag verlaagd en heb ik betaald. Juridisch klopt het. De afbeelding stond zonder licentie online. En toch blijft er iets wringen. Dit gaat niet alleen over mij Ik schrijf dit niet uit boosheid. En ook n

Vandaag begint voor miljoenen mensen een periode van vasten. Voor sommigen heet die maand Ramadan. Voor anderen begint op Aswoensdag de veertigdagentijd na carnaval. Verschillende tradities. Dezelfde oefening. Vasten is niet alleen minder eten. Het is minder impuls. Minder snelle verontwaardiging. Meer ruimte tussen prikkel en reactie. En misschien had ik die ruimte precies nu nodig. Afgelopen week ontving ik namelijk opnieuw een mail. Onderwerpregel: Inbreuk op copyright van

Een uitnodiging tot breder klinisch denken In de spreekkamer hoor ik het met regelmaat: “Ik word ’s nachts wakker met hartkloppingen. En dan hoor ik mijn tinnitus heel luid. Die maakt me wakker.” De conclusie lijkt logisch. De tinnitus wordt ervaren op het moment van ontwaken. Dus moet de tinnitus de oorzaak zijn. Maar fysiologisch gezien is dat niet vanzelfsprekend. Wat als de tinnitus niet het alarm is, maar het eerste bewuste signaal ná een ander alarm? Dit blog is geen st

De eerste patiënt op m’n tinnitusspreekuur vanochtend. Een echtpaar. Opa en oma. Ze waren gisteren bij een kinderoptocht. Verklede kinderen. Snoep. Muziek. Lachende gezichten. Maar ergens tussen de wagens en de polonaise begon iets te knagen. De luidsprekers op de praalwagens. Groot. Hard. Naar voren gericht. En direct daarvoor: jonge kinderen die meeliepen. “Is dit niet veel te hard?” vroegen ze zich af. Ze wilden het feest niet verstoren. Maar ze voelden in hun lijf dat dit

Ik was boos. Niet een beetje geraakt. Niet licht geïrriteerd. Boos. Ik zag beelden. Ik hoorde uitspraken. Ik voelde hoe grenzen opnieuw werden overschreden. En ik dacht: nu is het klaar. Enough is enough. Er zijn momenten waarop je voelt dat iets niet meer kan. Dat brutaliteit te groot wordt. Dat macht achteloos wordt gebruikt. Dat ontmenselijking genormaliseerd raakt. En ergens in mij ontstond de gedachte: Misschien moeten ze eens op hun plek worden gezet. Misschien moet hun

Soundos El Ahmadi - Witte ruis - 2 april 2026 - Lotto Arena Antwerpen Een lieve naam, een zwaar gesprek en het moment waarop iemand niet meer kon zwijgen Soms blijf je hangen bij een televisieprogramma zonder precies te weten waarom. Zappend, half luisterend en ineens zit je rechtop. Dat gebeurde mij onlangs bij het Vlaamse VRT-programma De Afspraak . Het gesprek begon zwaar. Serieus. Bijna afstandelijk. Eerst was er de rechtszaak Aan tafel ging het over een van de grootste d

Waarom de wereld haar nog steeds vreest Het begon met woorden. “Je mannetje staan.” “Niet zo soft.” “Niet zeuren.” “Gewoon doorpakken.” “Laat je niet kennen.” Ik hoorde ze weer, in vergaderingen, op straat, in gesprekken. En ineens zag ik het patroon: hoe onze taal ons vormt. Hoe we kracht zijn gaan verwarren met hardheid. Alsof je pas meetelt wanneer je jezelf groter maakt dan de ander. Alsof zachtheid iets is om te verbergen. Ik noem dat mankracht. Niet mannen, maar een cul

Vandaag spraken twee vrouwen mij aan. Los van elkaar. Beiden zeiden ze hetzelfde: “Wat jij schrijft raakt. Het helpt. Het opent.” Eén van hen zei zelfs: “Ik volg niemand meer op LinkedIn behalve jou. Omdat wat jij schrijft altijd binnenkomt.” Dat zijn geen kleine woorden. Dat zijn spiegels. En tegelijk ook een opdracht. Om door te gaan met delen wat zich in de vroege ochtend vaak spontaan in woorden aandient. Omdat woorden er toe doen. Omdat we met woorden werelden kunnen ope

De groene cirkels van een NAVO-AWACS boven Zuid-Limburg Kijk hier eens naar. Dit is geen abstract geopolitiek verhaal. Dit is geen ver-van-ons-bed-oorlog. Dit is boven onze hoofden. Boven onze huizen. Boven onze bedden. Een NAVO-AWACS die rondjes vliegt. Niet één. Niet twee. Maar soms zeven. Elke avond rond tien uur opnieuw. Dagen achter elkaar. Een Boeing E-3 Sentry, opgestegen van Geilenkirchen, cirkelend boven Zuid-Limburg. En ik vraag me af: wanneer zijn we dit normaal ga

Tinnitus is niet het geluid, maar de betekenis. Ontdek waarom CBT en multidisciplinaire zorg beter werken dan devices.

Over social media, macht en morele verantwoordelijkheid Een groot verschil met de jaren dertig van de vorige eeuw is de kracht van social media. Toen lag macht bij radio, kranten en partijpropaganda. Vandaag kan iedereen publiceren. Iedereen filmen. Iedereen delen. In theorie betekent dat: meer transparantie. Meer tegenstem. Meer licht. Maar social media is geen garantie voor waarheid. Het is vooral een versterker. Het versterkt het beste in ons - én het slechtste. Het verste

Ik kreeg laatst de tip om een versie van AI te gebruiken die sarcastischer en humoristischer reageert. Een soort “Monday-modus”. Leuk misschien, maar ik merkte dat het mij eigenlijk niet aantrekt. Ik gebruik dit soort technologie liever droog, serieus, als denkinstrument. En dat zegt misschien iets groters. We lijken als samenleving steeds meer te sturen op entertainment en spel. Niet alleen in media, maar zelfs in politiek, wetenschap en publieke discussie. Alles moet licht,