Frankrijk tegen Marokko lijkt een gewone voetbalwedstrijd. Maar achter twee vlaggen schuilt een groter verhaal over kolonialisme, nationalisme, identiteit en macht. Wie hoort erbij? Wie bepaalt de regels? En wat gebeurt er als grenzen, wetten en landsliefde belangrijker worden dan mensen? Deze persoonlijke reflectie laat zien hoe voetbal een spiegel van de samenleving wordt en waarom menselijkheid altijd boven macht, uitsluiting en wij-tegen-zij-denken moet staan.

Een persoonlijk essay over vrijheid, keuze en de betekenis die wij geven aan wat mensen dragen. Vanuit zijn blik als audioloog onderzoekt Dyon Scheijen hoe beeldvorming, symbolen en verboden invloed hebben op menswaardigheid. De hoofddoek staat hierin niet op zichzelf, maar wordt een spiegel voor een grotere vraag: hoeveel ruimte geven we elkaar om zichtbaar onszelf te zijn?

Op dagen van extreme hitte wordt zichtbaar wie onze samenleving werkelijk draaiende houdt: zorgverleners, leerkrachten, vakmensen, schoonmakers, chauffeurs en bezorgers. Een persoonlijke reflectie over waardering, ongelijkheid, menselijkheid en de vraag waarom juist de mensen die het noodzakelijke werk doen vaak het minst gezien en beloond worden.

Steeds meer mensen vragen naar oordoppen bij hyperacusis. Hoewel er veel verschillende soorten en merken beschikbaar zijn, bestaan er geen specifieke oordoppen die speciaal voor hyperacusis zijn ontwikkeld. Belangrijker dan het merk is de vraag wanneer gehoorbescherming wel en niet nodig is. Bij hyperacusis zijn wij vaak terughoudend met het adviseren van oordoppen in normale dagelijkse situaties. Langdurig gebruik kan ertoe leiden dat iemand juist gevoeliger wordt voor gelu

Tijdens een bijeenkomst over AI bij Brightlands Heerlen ontdekt Dyon Scheijen dat de belangrijkste les van de dag niet over technologie gaat, maar over menselijkheid. Een eenvoudige oefening in kijken, luisteren en aanwezig zijn leidt tot een bredere reflectie over Elon Musk, de Romeinen, de Maya’s, beschaving, macht en zorg. Wat maakt een samenleving werkelijk groot? Misschien niet haar rijkdom of technologie, maar haar vermogen om voor elkaar te zorgen.

De afgelopen dagen stonden Forum voor Democratie en Lieke de Vos volop in de belangstelling. Voorstanders deelden berichten enthousiast. Tegenstanders reageerden fel. Sociale media draaiden overuren. Kranten schreven erover. Praatprogramma’s besteedden er aandacht aan. Iedereen leek er iets van te moeten vinden. Terwijl ik ernaar keek, moest ik denken aan iets dat ik eerder zag gebeuren rondom Donald Trump. Of je het nu met hem eens bent of niet, Trump begreep als geen ander

Wat fysica, psychologie en menselijkheid ons leren over de wereld van vandaag Soms lijkt het alsof de wereld steeds harder schreeuwt. Nieuws draait om crisis, conflict en verdeeldheid. Politieke debatten verharden. Sociale media versterken woede sneller dan nuance. En hoe meer aandacht uitgaat naar angst en dreiging, hoe groter die lijken te worden. Als klinisch fysicus raakt het me wanneer natuurkundige principes worden gebruikt om maatschappelijke processen te duiden. Omdat

A moment of reflection. Source: NASA Het beeld hierboven gaat de hele wereld over en laat zien wat wij zelden meemaken: de aarde, bekeken van een afstand. Op dit moment kijkt de mens opnieuw naar haar terug, vanuit de immense stilte van de ruimte. Binnen het Artemis-programma beweegt de mens zich opnieuw richting de maan en kijkt daarmee ook terug naar planeet aarde. Een plek in de geschiedenis waar afstand ontstaat. En daarmee ook iets anders: zicht. Ik moet daarbij denken a

Er zijn momenten waarop stilte geen teken van rust meer is, maar van verlies. Momenten waarop je voelt: als we nu niets zeggen, raken we iets kwijt wat niet meer terugkomt. We leven in een tijd waarin oorlog niet langer gaat over grenzen alleen. Niet over man tegen man. Niet over een front dat zichtbaar is. Oorlog is veranderd. Het raakt infrastructuren. Het ontwricht systemen. Maar misschien nog wel ingrijpender: het raakt de kern van wat ons mens maakt. Ziekenhuizen zijn ge

DS26001 | 200 × 270 cm - Mixed media on acoustic absorbing canvas - Where art meets science De klok gaat vooruit. Alsof we collectief besluiten dat het tijd is om verder te gaan. Om door te bewegen. Alsof tijd zich laat sturen. Maar de wereld beweegt niet overal mee. De wereld staat in brand. Midden-Oosten is een puinhoop. Mensenrechten. Oorlogsrechten. Internationale verdragen worden met grof geweld geschonden. Narcistische leiders die de wereldvrede tarten en opnieuw elle

De kracht van woorden Wanneer taal vuur wordt Er was een tijd waarin vuur ons vooruit bracht. We leerden het beheersen. We begrepen dat het kon verwarmen, beschermen en verbinden. Maar we leerden ook iets anders: dat vuur grenzen nodig heeft. Zonder grenzen wordt vuur geen hulpmiddel, maar verwoesting. Vandaag zien we een andere vorm van vuur. Niet zichtbaar. Niet tastbaar. Maar minstens zo krachtig. Woorden. Wanneer een wereldleider bij het overlijden van een mens reageert m

DS19018 | 100 cm x 100 cm | Acrylics on canvas | Where Art Meets Science | Dyon Scheijen Only the light can silence the darkness. Where Art Meets Science Er zijn momenten waarop je voelt: Dit kan zo niet langer. Niet omdat het één keer misgaat. Maar omdat grenzen al lang overschreden zijn. Omdat je het ziet. Steeds weer. Omdat je het voelt in alles wat je doet. Je probeert het eerst binnen het systeem. Je spreekt. Je legt uit. Je geeft tegengeluid. Maar het verandert niet. Of

Over chaos, bezinning en de kracht van kunst De wereld voelt onrustig. Wie het nieuws volgt, ziet dagelijks beelden van oorlog, geweld en machtsspelletjes. Woorden als escalatie, dreiging en zelfs een mogelijke wereldoorlog vliegen ons om de oren. Het raakt veel mensen. Ook mij. Soms merk ik hoe gemakkelijk angst en onrust binnensluipen. Niet alleen door wat er gebeurt, maar ook door de constante stroom van beelden, meningen en analyses. Het kan voelen alsof de wereld in bran

DS23010 Tweeluik – 200 x 240 cm Acrylics on acoustic absorbing canvas DS23010 ontstond in 2023. Het tiende werk van dat jaar. Soms weet je pas later wat je toen eigenlijk aan het vastleggen was. Wanneer ik nu naar dit tweeluik kijk, zie ik beweging. Geen stilstaand beeld. Maar golven. Golven die bijna geluid maken. Bevroren resonantie Er zit ritme in dit werk. De opbouw van licht bovenin. De verdichting van blauw daaronder. De spanning langs de verticale lijn. Het heeft iets

Where Art Meets Science - context During the TEFAF Route in Maastricht 2026, an acoustic absorbing diptych has been installed in collaboration with Bart Hauben Hairstudio, near the exit of the Onze Lieve Vrouwe parking area, as part of the project Where Art Meets Science . Within the TEFAF Etalage Route, local entrepreneurs and artists work together to bring art into the public space of the city. This project brings together art, hearing and human perception. Four essays ha

Twee keer ontving ik een auteursrechtclaim van ANP/Fair Licensing. De tweede keer ging het om een oude afbeelding die in een technisch restbestand van mijn website was blijven staan. Het oorspronkelijke schikkingsvoorstel lag boven de €1.000. Na wat overleg per mail werd dat bedrag verlaagd en heb ik betaald. Juridisch klopt het. De afbeelding stond zonder licentie online. En toch blijft er iets wringen. Dit gaat niet alleen over mij Ik schrijf dit niet uit boosheid. En ook n

Vandaag begint voor miljoenen mensen een periode van vasten. Voor sommigen heet die maand Ramadan. Voor anderen begint op Aswoensdag de veertigdagentijd na carnaval. Verschillende tradities. Dezelfde oefening. Vasten is niet alleen minder eten. Het is minder impuls. Minder snelle verontwaardiging. Meer ruimte tussen prikkel en reactie. En misschien had ik die ruimte precies nu nodig. Afgelopen week ontving ik namelijk opnieuw een mail. Onderwerpregel: Inbreuk op copyright van

Een uitnodiging tot breder klinisch denken In de spreekkamer hoor ik het met regelmaat: “Ik word ’s nachts wakker met hartkloppingen. En dan hoor ik mijn tinnitus heel luid. Die maakt me wakker.” De conclusie lijkt logisch. De tinnitus wordt ervaren op het moment van ontwaken. Dus moet de tinnitus de oorzaak zijn. Maar fysiologisch gezien is dat niet vanzelfsprekend. Wat als de tinnitus niet het alarm is, maar het eerste bewuste signaal ná een ander alarm? Dit blog is geen st

De eerste patiënt op m’n tinnitusspreekuur vanochtend. Een echtpaar. Opa en oma. Ze waren gisteren bij een kinderoptocht. Verklede kinderen. Snoep. Muziek. Lachende gezichten. Maar ergens tussen de wagens en de polonaise begon iets te knagen. De luidsprekers op de praalwagens. Groot. Hard. Naar voren gericht. En direct daarvoor: jonge kinderen die meeliepen. “Is dit niet veel te hard?” vroegen ze zich af. Ze wilden het feest niet verstoren. Maar ze voelden in hun lijf dat dit

Ik was boos. Niet een beetje geraakt. Niet licht geïrriteerd. Boos. Ik zag beelden. Ik hoorde uitspraken. Ik voelde hoe grenzen opnieuw werden overschreden. En ik dacht: nu is het klaar. Enough is enough. Er zijn momenten waarop je voelt dat iets niet meer kan. Dat brutaliteit te groot wordt. Dat macht achteloos wordt gebruikt. Dat ontmenselijking genormaliseerd raakt. En ergens in mij ontstond de gedachte: Misschien moeten ze eens op hun plek worden gezet. Misschien moet hun