TEFAF | Etalageroute 2026 - Maastricht
- Art of Hearing | Dyon Scheijen
- 22 feb
- 5 minuten om te lezen
Bijgewerkt op: 1 dag geleden
Where Art Meets Science - context
During the TEFAF Route in Maastricht 2026, an acoustic absorbing diptych has been installed at the exit of the Onze Lieve Vrouwe parking area as part of the project Where Art Meets Science.
This project brings together art, hearing and human perception.
Four essays have already been published online and form the foundation of this series. During the exhibition from 9 to 19 March, ten additional thematic essays will appear.
These explore themes such as art and acoustics, low literacy and the power of visual language, artists who made their pain visible, gentle strength in a hard world, and that greater presence that becomes tangible when art invites us into stillness.
The work in public space and the essays online are part of one movement: art that is not only visible, but also creates space - literally and figuratively.
For interview requests or further information:
Where Art Meets Science - context
Tijdens de TEFAF-route in Maastricht 2026 is bij de uitgang van de Onze Lieve Vrouwe parkeerplaats een akoestisch absorberend tweeluik geplaatst als onderdeel van het project Where Art Meets Science.
Dit project verbindt kunst, gehoor en menselijke waarneming.
Vier essays zijn inmiddels online gepubliceerd en vormen het fundament van deze reeks. Tijdens de expositie van 9 t/m 19 maart verschijnen aanvullend tien nieuwe thematische essays.
Daarin gaat het onder meer over kunst en akoestiek, over laaggeletterdheid en de kracht van beeld, over kunstenaars die hun pijn zichtbaar maakten, over zachte kracht in een harde wereld en over dat grotere dat voelbaar wordt wanneer kunst ons stil krijgt.
Het werk in de openbare ruimte en de essays online maken deel uit van ƩƩn beweging: kunst die niet alleen zichtbaar is, maar ook ruimte creƫert - letterlijk en figuurlijk.
Voor interviewverzoeken of aanvullende informatie:
Dyon Scheijen
_____________
Waar Kunst en Wetenschap elkaar ontmoeten
TEFAF Maastricht 2026
Tijdens TEFAF hangt dit werk in een etalage in Maastricht.
Een tweeluik geschilderd op akoestisch absorberend canvas.
Dit is geen traditioneel doek.
Het vangt niet alleen licht,
het vangt ook geluid.
Hier ontmoeten kunst en wetenschap elkaar letterlijk.
In kleur.
In resonantie.
In stilte.
Niet alleen om bekeken te worden.
Maar om een moment van echte ontmoeting te creƫren.
Dit tweeluik gaat over resonantie.
Over wat gebeurt wanneer kunst en wetenschap elkaar raken.
Over luisteren - voorbij het oor.
DS23010
āØ200 x 240 cmāØ
Acrylics on acoustic absorbing canvas
Bevroren resonantie
Wanneer je langer kijkt, zie je beweging.
Golven.
Ritme.
Verdichting en expansie.
Alsof een geluidsgolf precies op het moment van trilling is stilgezet in verf.
In de audiologie spreken we over frequentie, amplitude en resonantie in een ruimte.
Hier gebeurt dat zonder meetapparatuur.
De verf beweegt als geluid.
Het licht voelt als hoge frequenties.
Het diepe blauw als lage tonen die meer druk geven dan volume.
Precies op de grens tussen de twee panelen ontstaat iets wat lijkt op interferentie,
waar twee werelden elkaar raken.
Where Art Meets Science
Ik werk als klinisch fysicus audioloog bij Adelantegroep.
Dagelijks begeleid ik mensen met tinnitus, hyperacusis of gehoorverlies.
Mijn credo:
Horen is meer dan enkel de oren.
In mijn kunst onderzoek ik hetzelfde principe.
Hoe waarneming ontstaat.
Hoe betekenis wordt gevormd.
Hoe spanning kan transformeren in ruimte.
Dit werk is geschilderd op akoestisch absorberend canvas.
Het verbindt letterlijk kunst met akoestiek.
Esthetiek met functie.
Stilte met resonantie.
Een uitnodiging
Misschien scan je deze code uit nieuwsgierigheid.
Misschien omdat iets je aantrok in het blauw.
Misschien omdat je voelde dat hier meer gebeurt dan alleen kleur.
Blijf nog even staan.
Kijk opnieuw.
En luister - niet naar geluid, maar naar wat het werk in jou in beweging zet.
Dat is waar kunst en ontmoeting elkaar werkelijk vinden.
Waar Kunst en Ontmoeting elkaar vinden
Tijdens TEFAF verandert Maastricht in een internationale ontmoetingsplek van kunst, verzamelaars, kenners en liefhebbers.
De wereld kijkt even mee.
In mijn spreekkamer zie ik dagelijks wat het betekent om niet gehoord te worden. Niet alleen auditief, maar menselijk. Gehoorverlies raakt zelden alleen het oor. Het raakt verbinding. Identiteit. Zelfvertrouwen.
Misschien is dat wel waarom kunst en luisteren zo dicht bij elkaar liggen.
Maar soms ontstaat het echte gesprek niet in een beursgebouw.
Soms begint het in een etalage.
Dit jaar neem ik samen met Bart Hauben Hairstudio deel aan de TEFAF-Etalageroute 2026. Een samenwerking die misschien vanzelfsprekend lijkt -kunst in een etalage - maar die voor mij veel verder gaat dan dat.
Meer dan een schilderij
Het werk dat hier hangt is geen decoratie.
Het is een landschap van kleur, beweging en spanning. Licht dat doorbreekt. Donker dat niet wordt weggeduwd maar opgenomen.
Wie meer wil weten over het specifieke tweeluik DS23010, vindt hier de verdieping:
Wie langer kijkt, ziet namelijk geen vaststaand beeld.
Men ziet een proces.
En precies dat raakt aan wat er dagelijks in de stoel bij Bart gebeurt.
Gezien worden
Een kappersstoel is een bijzondere plek.
Mensen vertellen daar dingen die ze elders niet zeggen. Over verlies. Over verandering. Over nieuwe fases in het leven. Over onzekerheid. Over kracht.
Je wordt letterlijk aangeraakt.
Je wordt bekeken.
Maar belangrijker nog: je wordt gehoord.
In mijn werk als audioloog zeg ik vaak:
Horen is meer dan enkel de oren.
Het gaat om aandacht.
Om aanwezigheid.
Om ruimte maken voor wat er is.
Dat gebeurt in therapie.
Dat gebeurt in kunst.
Dat gebeurt in een kappersstoel.
Een gesprek is meer dan woorden.
Het is pauzes laten bestaan.
Het is niet meteen invullen.
Het is de ander laten uitspreken, ook als het schuurt.
Misschien is dat wel wat ons mens maakt: het vermogen om ruimte te houden voor het verhaal van een ander.
Kunst als spiegel
Kunst heeft geen handleiding nodig.
Ze stelt geen eisen.
Ze nodigt uit.
Sommigen zien in dit werk een zonsopgang.
Anderen een storm.
Weer anderen een innerlijke strijd.
Alles mag er zijn.
Dat is ook wat Acceptance and Commitment Therapy mij heeft geleerd:
Niet vechten tegen wat er is, maar ruimte maken. En vanuit die ruimte bewegen richting wat werkelijk van waarde is.
Kunst kan dat proces versnellen.
Zonder Ć©Ć©n woord te gebruiken.
TEFAF-waardig?
Wat betekent dat eigenlijk, TEFAF-waardig?
Is dat perfectie?
Is dat prijs?
Is dat internationale allure?
Zeker. Dat ook.
Maar misschien is het Ć³Ć³k iets anders.
Misschien is het de durf om iets echts te laten zien.
Iets wat raakt.
Voor mij is deze etalage geen marketingmoment.
Het is een ontmoeting tussen twee werelden die dichter bij elkaar liggen dan we denken.
De wereld van uiterlijke transformatie.
En de wereld van innerlijke beweging.
Verbinding.
Deze samenwerking laat zien wat mij al jaren drijft.
Where Art Meets Science.
Waar kunst, psychologie en luisteren samenkomen.
Waar het gesprek net zo belangrijk is als het beeld.
Tijdens TEFAF lopen duizenden mensen door de stad.
Misschien blijven sommigen even staan voor deze etalage.
Misschien scannen ze de QR-code.
Misschien ook niet.
Maar misschien ontstaat er iets anders.
Misschien begint er een gesprek.
Tussen twee mensen.
Of tussen iemand en zichzelf.
Want zonder het verhaal dat verteld wil worden is er geen kunst.
En zonder iemand die bereid is te luisteren blijft dat verhaal ongezien.
Misschien is kunst daarom geen object.
Misschien is kunst een uitnodiging tot ontmoeting.
Een uitnodiging om even stil te staan.
Om te kijken.
En om werkelijk te luisteren.
En als iemand zich in dat moment even gezien voelt,
dan is het al geslaagd.
Ā© 2026 Dyon Scheijen ā Alle rechten voorbehouden.
Niets uit deze publicaties mag zonder schriftelijke toestemming worden overgenomen, verspreid of commercieel gebruikt.
Opmerkingen