Als een oude plaat – tinnitus en innovatie Over tinnitus, Lenire en waarom een bredere kijk nodig is: geluid, brein en mens (Hearing Triptych) Onlangs sprak ik in mijn atelier in Maastricht met iemand die op reis was door Europa. We spraken over kunst. Over kleur. Over stilte. En zoals zo vaak gebeurde er iets bijzonders. Het gesprek verschoof. Naar horen. Naar tinnitus. Hij keek me aan en vroeg: “Do you know that device… with the clip on your tongue?” Ik wist meteen waar hij

Er zijn momenten waarop je machteloos naast iemand staat. Je ziet iemand die je liefhebt worstelen. Je ziet de vermoeidheid. De wanhoop. Soms zelfs de angst. En soms voelt het alsof alles zich opstapelt. Alsof het glas vol raakt. En niets er nog bij kan. Geluiden. Gedachten. Spanning. Alles tegelijk. Maar wat als niets lijkt te helpen? Dit essay is voor jou. Voor degene die naast iemand staat met tinnitus of hinder van geluid. En misschien ook - voorzichtig - voor degene die

Detail uit DS23010 - Where Art Meets Science - Wanneer je vertraagt begint het werk terug te spreken. Wat overblijft wanneer we werkelijk leren kijken Dit blog maakt deel uit van een reeks die ontstond tijdens de tentoonstelling van het tweeluik DS23010 in de etalage van Bart Hauben Hairstudio tijdens TEFAF Maastricht. In deze serie onderzoek ik wat het betekent om werkelijk te kijken, te luisteren en elkaar te ontmoeten, voorbij geluid, voorbij oordeel, in kleur. Ontdek jez

Een uitnodiging tot breder klinisch denken In de spreekkamer hoor ik het met regelmaat: “Ik word ’s nachts wakker met hartkloppingen. En dan hoor ik mijn tinnitus heel luid. Die maakt me wakker.” De conclusie lijkt logisch. De tinnitus wordt ervaren op het moment van ontwaken. Dus moet de tinnitus de oorzaak zijn. Maar fysiologisch gezien is dat niet vanzelfsprekend. Wat als de tinnitus niet het alarm is, maar het eerste bewuste signaal ná een ander alarm? Dit blog is geen st

De eerste patiënt op m’n tinnitusspreekuur vanochtend. Een echtpaar. Opa en oma. Ze waren gisteren bij een kinderoptocht. Verklede kinderen. Snoep. Muziek. Lachende gezichten. Maar ergens tussen de wagens en de polonaise begon iets te knagen. De luidsprekers op de praalwagens. Groot. Hard. Naar voren gericht. En direct daarvoor: jonge kinderen die meeliepen. “Is dit niet veel te hard?” vroegen ze zich af. Ze wilden het feest niet verstoren. Maar ze voelden in hun lijf dat dit

Tinnitus is niet het geluid, maar de betekenis. Ontdek waarom CBT en multidisciplinaire zorg beter werken dan devices.

Waarom ik mijn stem nu luid laat horen, juist met de Week van het Oorsuizen in zicht Er zijn momenten waarop je als professional niet meer weg kunt kijken. Niet omdat je graag scherp bent. Niet omdat je graag tegen dingen aanschopt. Maar omdat het schuurt aan iets fundamenteels. Aan waarheid. Aan menselijkheid. Aan zorg. Met de Week van het Oorsuizen in het verschiet wil ik deze keer mijn stem luid en duidelijk laten horen. Omdat ik twee bewegingen zie die elkaar versterken e

Over volwassen worden in een wereld van titels Er komt een moment in je professionele leven waarop de vragen veranderen. Niet langer: Hoe ver kan ik komen? Welke titel kan ik halen? Welke positie past bij mijn cv? Maar eerder: Waar doe ik dit eigenlijk nog voor? Wat betekent mijn werk, los van systemen en erkenning? Wie ben ik als professional, wanneer niemand meer meet of beoordeelt? Ik ben inmiddels 55. Ik werk al decennia in de audiologie, als klinisch fysicus, als expert

Soms schrijf je een tekst en hoop je dat hij iets raakt. Soms weet je pas na publicatie wat hij werkelijk heeft losgemaakt. Het essay Horen is meer dan enkel de oren, dat ik schreef voor de de Volkskrant, verscheen net voor de feestdagen. Het ging over horen, maar misschien nog wel meer over erbij horen. Over hoe mensen kunnen verdwijnen uit gesprekken, uit gezelschap, zonder ooit echt weg te zijn. Wat ik niet had kunnen voorzien, was wat er daarna gebeurde. Ik kreeg berichte

Soms krijg je een bericht dat je even stilzet. Niet omdat het groots is of luid, maar juist omdat het zacht binnenkomt. De afgelopen tijd ontvang ik vaker persoonlijke berichten. Berichten van mensen die ik in mijn werk heb mogen ontmoeten. Woorden van dank, herkenning, reflectie. Wat deze berichten bijzonder maakt, is niet alleen wat er wordt gezegd, maar dát het gezegd wordt. Eén bericht bleef bij mij hangen. Niet vanwege de inhoud alleen, maar vanwege de moed die eruit spr

Een kerstgedachte in een wereld die om menselijkheid vraagt Soms gebeurt er iets kleins dat onverwacht veel betekent. Eind november kreeg ik een bericht van Astrid Rubbens. Ze vroeg of ze één van mijn zinnen mocht gebruiken voor haar nieuwjaarskaarten: “Alleen het licht kan de duisternis tot stilte brengen.” “Only the light can silence the darkness.” Die vraag raakte me. Niet omdat de zin van mij is, maar omdat ze vertelde dat hij haar hoop en vertrouwen bood. Dat hij precies

Gisteren had ik een kennismakingsgesprek met Marthé Nijkamp. Ondernemer. Logopedist. Met een eigen praktijk midden in Maastricht aan de Groene Loper. De uitnodiging was om te kijken of kunst - mijn kunst - in zijn praktijkruimte zou passen en hoe. Marthé volgt mij al een tijd op LinkedIn. Hij vindt de kunstwerken op zich al mooi, maar nog meer het verhaal erachter. En laat dát nu precies zijn waar dit, ons vakgebied, onze passie voor kunst, onze liefde voor de mens achter de

Over tinnitus, geluk, menselijkheid en de kracht van één vraag Het is maandagochtend. Zeven uur. Ik stap zo op de fiets naar mijn werk als audioloog. Tinnitusspreekuur. De maandag waarop één stap een hele dag kan worden, waarin mensen met een enorme last een complete reis gaan maken. Bij ons begint dat niet met zomaar wat metingen. Nee, de audiologie-assistent ontvangt hen als eerste. Niet met apparatuur maar met vragen. Echte vragen. De vragen die iemand uitnodigen om voor h

door Dyon Scheijen – klinisch fysicus audioloog Afgelopen week klonken opnieuw de grote woorden: doorbraak, veelbelovend, eerste stap richting behandeling, nieuw perspectief. Wie alleen de koppen las, kon gemakkelijk denken dat tinnitus misschien binnenkort “opgelost” kan worden. Maar wie het onderzoek zelf leest, ziet iets anders: een technische veiligheidsstudie, niet meer en niet minder. En precies daar zit mijn zorg. Niet in het onderzoek, maar in wat het bij mensen tewee

Een persoonlijke reflectie op het tinnitusnieuws van vandaag. Vandaag was zo’n dag waarop de stilte geen rust bracht. Een dag waarop mijn telefoon bleef trillen, waarop berichten binnenstroomden van mensen die ik al jaren begeleid. Mensen die dachten dat ze eindelijk wat stabiliteit hadden gevonden… tot dit nieuws door de media denderde alsof een doorbraak in het verschiet lag. En eerlijk? Ik voelde boosheid. Geen harde boosheid, maar de soort die ontstaat wanneer je ziet dat

Kennis doet ertoe, niet een beetje, maar fundamenteel. Niet alleen in dikke boeken of universiteiten, maar midden in het leven. In hoe we kijken, voelen, lijden, herstellen. Vaak begint verandering niet met een pil of een apparaat, maar met woorden, begrijpen, inzicht. En misschien is dat precies waarom ik deze blog schrijf. Omdat ik wil laten zien hoe belangrijk onderwijs is, hoe belangrijk psychologische educatie is. Gewoon in Jip-en-Janneke-taal uitleggen hoe ingewikkeld h

Door Dyon Scheijen Klinisch fysicus – audioloog Beeldend kunstenaar ACT-trainer “Horen is meer dan enkel de oren” Beste deelnemer, Fijn...

Een verhaal over verliezen, kiezen en opnieuw horen Ze zat voor me, rechtop, helder. Met naast haar een man die zacht glimlachte, zijn...

Van Gogh, de camera’s en de kunst van echt kijken Ik stond in de zaal waar een van de beroemdste schilderijen ter wereld hangt: De...

We zijn een weekje in Londen. Ons Airbnb’tje ligt nét buiten de stad, in zo’n schilderachtig Engels gehuchtje met stenen muurtjes, rozen...