Als een oude plaat - waarom we een tegengeluid moeten blijven geven wanneer innovatie valse hoop voedt
- Art of Hearing | Dyon Scheijen
- 16 uur geleden
- 3 minuten om te lezen
Over tinnitus, Lenire en waarom een bredere kijk nodig is: geluid, brein en mens (Hearing Triptych)
Onlangs sprak ik in mijn atelier in Maastricht met iemand die op reis was door Europa.
We spraken over kunst. Over kleur. Over stilte.
En zoals zo vaak gebeurde er iets bijzonders.
Het gesprek verschoof.
Naar horen.
Naar tinnitus.
Hij keek me aan en vroeg:
“Do you know that device… with the clip on your tongue?”
Ik wist meteen waar hij het over had.
Wat me raakte, was niet de vraag.
Maar wat eronder zat.
De hoop.
De vermoeidheid.
Het zoeken naar iets dat het eindelijk zou oplossen.
En precies daar begint het probleem.
Niet het apparaat, maar het verhaal erachter
Er zijn steeds meer interventies die iets beloven bij tinnitus.
Sommige gebaseerd op onderzoek.
Sommige minder.
Maar wat vaak ontbreekt, is de vraag:
👉 wat speelt er werkelijk?
Wanneer nuance verschuift
Wat dit extra ingewikkeld maakt, is dat dit soort ontwikkelingen vaak ook door goedbedoelende professionals worden gedeeld en besproken.
Mensen die het beste voor hebben met hun patiënten.
Die zoeken naar vooruitgang. Naar mogelijkheden.
En juist daarom raakt het soms ook mij persoonlijk.
Omdat ik zie hoe zelfs genuanceerde verhalen in de praktijk toch kunnen verschuiven naar iets dat eenvoudiger en stelliger wordt dan bedoeld.
Niet uit onwil.
Maar omdat de behoefte aan een oplossing zo groot is.
Recent zag ik een artikel verschijnen binnen een vakplatform, waarin deze vorm van behandeling als veelbelovend en evidence-based wordt gepositioneerd.
Geschreven vanuit betrokkenheid. Vanuit de wens om vooruitgang te delen.
En juist dat maakt het zo ingewikkeld.
Want zelfs wanneer de intentie goed is, zie je hoe een genuanceerd verhaal in de praktijk kan verschuiven naar iets dat eenvoudiger en stelliger wordt dan bedoeld.
Niet omdat het zo wordt opgeschreven.
Maar omdat het zo wordt gelezen.
Het gesprek dat alles veranderde
In ons gesprek gingen we verder dan het apparaat.
We keken samen naar het geheel.
Niet alleen naar het geluid,
maar naar:
het brein
en de mens daarachter
Wat ik ben gaan samenvatten in:
The Hearing Triptych - geluid, brein en mens
Wat er werkelijk zichtbaar werd
Langzaam werd duidelijk dat tinnitus hier niet op zichzelf stond.
Er speelde meer.
Een gehoorverlies met impact op werk en sociale interactie
Een levensfase vol onzekerheid en grote vragen
Twijfels over werk, relatie en plek om te wonen
Stress die al vaak benoemd was… maar nooit echt begrepen
Niet als los woord.
Maar als onderdeel van een geheel.
En daar gebeurde iets belangrijks.
Niet omdat er een oplossing kwam.
Maar omdat er inzicht ontstond.
Waarom simpele oplossingen zo aantrekkelijk zijn
Als je vastloopt, wil je duidelijkheid.
Iets tastbaars.
Iets concreets.
Iets dat je kunt doen.
Een apparaat geeft dat gevoel.
Maar tinnitus is zelden een probleem dat zich laat vangen in één interventie.
Wat wél nodig was
We kwamen samen tot iets anders.
Geen snelle oplossing.
Maar stappen die wél kloppen:
eerst goed en zorgvuldig gehooronderzoek
uitleg die recht doet aan wat iemand ervaart
en ruimte voor wat er in het leven speelt
Want uiteindelijk ging het niet alleen over horen.
Maar over:
👉 hoe leef je met wat er is?
👉 hoe ga je om met angst en onzekerheid?
👉 hoe vind je richting in een fase waarin alles beweegt?
Daar ligt de kracht van onder andere ACT.
Niet om iets weg te nemen.
Maar om anders te leren omgaan met wat er is.
De echte verschuiving
Aan het einde van het gesprek was er geen wondermiddel.
Maar er was wel iets anders.
Rust.
Richting.
Begrip.
En misschien nog belangrijker:
👉 het gevoel dat het probleem eindelijk op de juiste plek werd bekeken
Tot slot
Het probleem is niet dat er nieuwe interventies ontstaan.
Het probleem is wanneer we vergeten dat tinnitus zich niet laat reduceren tot één oorzaak of één oplossing.
Misschien is de vraag dus niet:
werkt dit apparaat?
Maar:
👉 begrijpen we wel waar we naar kijken?
Soms voelt het alsof ik dit blijf herhalen.
Als een oude plaat.
Maar misschien is dat precies wat nodig is.
In een veld waarin innovatie snel aandacht krijgt en hoop groot is, moeten sommige verhalen blijven klinken.
Niet om vooruitgang tegen te houden.
Maar om te blijven herinneren aan de complexiteit die er altijd al was.
Verder lezen
Voor wie hier verder in wil duiken:
Over mijn visie op tinnitus binnen The Hearing Triptych (geluid – brein – mens)
Een eerdere kritische beschouwing op apparaten zoals deze
Het artikel binnen het vakplatform waar dit soort ontwikkelingen worden besproken (pag. 16-17)
Horen is meer dan enkel de oren.
Opmerkingen