Citroen. Vakantie. Werk. Thuis. En misschien wel het allereerste en krachtigste woord dat we leren: mama of papa. Woorden dragen betekenis. Niet alleen als klanken, maar als dragers van gevoel, herinnering en richting. Eén woord kan veiligheid oproepen. Of spanning. Verbinding. Of afstand. In therapievormen als ACT en NLP worden we ons bewust van die kracht. Van hoe woorden in ons hoofd gedrag kunnen sturen. Hoe een enkel label ons kan verlammen of juist in beweging kan breng

Soms schrijf je een tekst en hoop je dat hij iets raakt. Soms weet je pas na publicatie wat hij werkelijk heeft losgemaakt. Het essay Horen is meer dan enkel de oren, dat ik schreef voor de de Volkskrant, verscheen net voor de feestdagen. Het ging over horen, maar misschien nog wel meer over erbij horen. Over hoe mensen kunnen verdwijnen uit gesprekken, uit gezelschap, zonder ooit echt weg te zijn. Wat ik niet had kunnen voorzien, was wat er daarna gebeurde. Ik kreeg berichte

Parijs als spiegel van macht, pracht en het verloren menselijke midden Het is vier uur ’s ochtends in Parijs. De stad slaapt. Of lijkt dat te doen. Ik lig wakker. Niet door lawaai, niet door onrust, maar door iets dat zich niet laat wegdrukken. Gedachten die zich aandienen zoals alleen wezenlijke gedachten dat doen: zonder aankondiging, zonder haast, maar met gewicht. Parijs. De stad van licht, van kunst, van wetenschap, van revolutie. Maar ook vandaag: de stad van macht, bez

Over tijd, talent en het gevaar van later Gelukkig weer een NIEUW JAAR. Met mijn 55 jaar op de teller kom ik langzaam in wat je de gevarenzone zou kunnen noemen. Niet omdat het leven ineens voorbij is, maar omdat het niet meer eindeloos voelt. Binnen ACT is er een oefening die confronterend eenvoudig is: het leven is niet oneindig, ook al gedragen we ons vaak alsof dat wel zo is. Zolang alles gezond en wel is, zeggen we makkelijk later. Later ga ik genieten. Later, na mijn pe

Soms krijg je een bericht dat je even stilzet. Niet omdat het groots is of luid, maar juist omdat het zacht binnenkomt. De afgelopen tijd ontvang ik vaker persoonlijke berichten. Berichten van mensen die ik in mijn werk heb mogen ontmoeten. Woorden van dank, herkenning, reflectie. Wat deze berichten bijzonder maakt, is niet alleen wat er wordt gezegd, maar dát het gezegd wordt. Eén bericht bleef bij mij hangen. Niet vanwege de inhoud alleen, maar vanwege de moed die eruit spr

Gisteren had ik een kennismakingsgesprek met Marthé Nijkamp. Ondernemer. Logopedist. Met een eigen praktijk midden in Maastricht aan de Groene Loper. De uitnodiging was om te kijken of kunst - mijn kunst - in zijn praktijkruimte zou passen en hoe. Marthé volgt mij al een tijd op LinkedIn. Hij vindt de kunstwerken op zich al mooi, maar nog meer het verhaal erachter. En laat dát nu precies zijn waar dit, ons vakgebied, onze passie voor kunst, onze liefde voor de mens achter de

Kwetsbaarheid zichtbaar maken door te kijken én te luisteren Zelf aan Zet werd mogelijk gemaakt door de visie van drs. Lili Genee Pirayesh, prof. dr. Erik Scherder en prof. dr. Jaap Seidell. Zij brachten veertig experts samen om één boodschap te delen: gezondheid is geen optelsom van factoren, maar de optelsom van de mens. Dat ik zelf een hoofdstuk mocht schrijven over het horen van de mens achter het geluid, maakt mijn betrokkenheid bij dit project extra bijzonder. Met krac

Kunst als stille leraar: kijken als luisteren Wanneer je het boek Zelf aan Ze t leest, herken je meteen de gedeelde missie van de initiatiefnemers drs. Lili Genee Pirayesh, prof. dr. Erik Scherder en prof. dr. Jaap Seidell: de mens weer centraal zetten. Niet als patiënt. Niet als consument. Niet als functie. Maar als mens - vol nuance, verlangen, tegenstrijdigheid en potentieel. Veertig experts schreven korte hoofdstukken die samen een breed en eerlijk beeld schetsen van wat

Waar kunst luisteren wordt en de mens centraal staat Zelf aan Zet is een bijzonder project, gedragen door drie mensen die met visie en vasthoudendheid iets wezenlijks hebben neergezet: drs. Lili Genee Pirayesh, prof. dr. Erik Scherder en prof. dr. Jaap Seidell. Maanden van voorbereiding leidden tot een boek waarin veertig experts elk een facet van gezondheid beschrijven. Niet als theoretisch hoofdstuk, maar als herkenbare, menselijke werkelijkheid. Het raakt me dat mijn eige

Over tinnitus, geluk, menselijkheid en de kracht van één vraag Het is maandagochtend. Zeven uur. Ik stap zo op de fiets naar mijn werk als audioloog. Tinnitusspreekuur. De maandag waarop één stap een hele dag kan worden, waarin mensen met een enorme last een complete reis gaan maken. Bij ons begint dat niet met zomaar wat metingen. Nee, de audiologie-assistent ontvangt hen als eerste. Niet met apparatuur maar met vragen. Echte vragen. De vragen die iemand uitnodigen om voor h

Gisteren vierden we het vijftienjarig lustrum van ACBS België-Nederland en het was een dag om te koesteren. In het sfeervolle Antropia in Driebergen, vlak bij het station, kwamen zo’n 130 collega’s samen om deze mijlpaal te vieren. Alles was tot in de puntjes geregeld door de lustrumcommissie die daarvoor absoluut een pluim verdient. Het voelde als een warme reünie waarin oud en nieuw samenkwamen. Daar was bijvoorbeeld Peter Heuts, oud-collega van Adelante, die ACT binnen de

door Dyon Scheijen – klinisch fysicus audioloog Afgelopen week klonken opnieuw de grote woorden: doorbraak, veelbelovend, eerste stap richting behandeling, nieuw perspectief. Wie alleen de koppen las, kon gemakkelijk denken dat tinnitus misschien binnenkort “opgelost” kan worden. Maar wie het onderzoek zelf leest, ziet iets anders: een technische veiligheidsstudie, niet meer en niet minder. En precies daar zit mijn zorg. Niet in het onderzoek, maar in wat het bij mensen tewee

Stilte is nooit stil. Het is een ruimte. Een opening. Een uitnodiging om anders te kijken en dieper te voelen. In mijn werk als audioloog zie ik dagelijks hoeveel invloed prikkels hebben op ons brein en ons lichaam. Geluid kan verbinden, ontregelen, vermoeien, troosten, verwarren. Maar zelden staan we stil bij één simpele waarheid: niet iedereen beleeft geluid op dezelfde manier. Aanleiding voor dit blog was een artikel in NRC over prikkelarme openstellingen in musea en thea

Na mijn vorige blog De paradox van angst kreeg ik op LinkedIn een mooie reactie die me raakte. Een video over onderwijs en kennis. En ja, kennis doet er toe. Maar ik voelde ook iets anders. Want angst houdt zich niet aan opleidingsniveau, afkomst of achtergrond. Ze raakt ons allemaal. Of je nu werkt met je handen of met je hoofd, of je nu een titel draagt of de wereld draaiend houdt zonder die titel - angst is van iedereen. We zien het in mensen die bang zijn om te verliezen

De maatschappij heeft pijn. Chronische pijn. We voelen het in alles wat om ons heen gebeurt. De spanning, de vermoeidheid, het cynisme....

Door Dyon Scheijen Klinisch fysicus – audioloog Beeldend kunstenaar ACT-trainer “Horen is meer dan enkel de oren” Beste deelnemer, Fijn...

Een verhaal over verliezen, kiezen en opnieuw horen Ze zat voor me, rechtop, helder. Met naast haar een man die zacht glimlachte, zijn...

In de wereld van high-end kunst, waar bedragen vaak het gesprek domineren, wil ik een ander geluid laten horen. Voor mij gaat kunst niet...

Turner, Rothko en Richter – over zien, horen en de kracht van kleur Londen verwelkomde me zoals alleen Londen dat kan. Niet met stilte, maar met een constante golf van geluid, beweging, geur en kleur. Als professional, kunstenaar, audioloog én mens voelde ik me meteen geraakt door de energie van deze stad. Alles stroomt hier door elkaar: het geruis van de zwarte taxi’s en rode bussen, het specifieke geluid van metrodeuren, de geur van koffie vermengd met etenswaren op de beke

Frameless | Claude Monet (1840-1926) Boat on the Seine near Jeufosse Oil on Canvas 60 X 73 cm Private Collections Image: Courtesy of...