Detail uit DS23010 - Where Art Meets Science - Wanneer je vertraagt begint het werk terug te spreken. Wat overblijft wanneer we werkelijk leren kijken Dit blog maakt deel uit van een reeks die ontstond tijdens de tentoonstelling van het tweeluik DS23010 in de etalage van Bart Hauben Hairstudio tijdens TEFAF Maastricht. In deze serie onderzoek ik wat het betekent om werkelijk te kijken, te luisteren en elkaar te ontmoeten, voorbij geluid, voorbij oordeel, in kleur. Ontdek jez

Detail uit DS23010 - Where Art Meets Science - Kunst vraagt geen oordeel alleen aanwezigheid. Over waarde, bewustzijn en leren zien wat er al is Dit blog maakt deel uit van een reeks die ontstond tijdens de tentoonstelling van het tweeluik DS23010 in de etalage van Bart Hauben Hairstudio tijdens TEFAF Maastricht. In deze serie onderzoek ik wat het betekent om werkelijk te kijken, te luisteren en elkaar te ontmoeten, voorbij geluid, voorbij oordeel, in kleur. Het glas dat al v

Detail uit DS23010 - Waar beeld spreekt zonder woorden - TEFAF-route Maastricht 2026 - Where Art Meets Science Over Jan van Genk, erkenning en horen voorbij het oor. Dit blog maakt deel uit van een reeks die ontstond tijdens de tentoonstelling van het tweeluik DS23010 in de etalage van Bart Hauben Hairstudio tijdens TEFAF Maastricht. In deze serie onderzoek ik wat het betekent om werkelijk te kijken, te luisteren en elkaar te ontmoeten, voorbij geluid, voorbij oordeel, in kl

Detail uit DS23010 - Where Art Meets Science - Aandacht verandert wat je ziet en inzicht verandert wat je hoort. Over gezien worden, waarden en blijven creëren wanneer niemand kijkt Dit blog maakt deel uit van een reeks die ontstond tijdens de tentoonstelling van het tweeluik DS23010 in de etalage van Bart Hauben Hairstudio tijdens TEFAF Maastricht. In deze serie onderzoek ik wat het betekent om werkelijk te kijken, te luisteren en elkaar te ontmoeten, voorbij geluid, voorbi

Over kunst, geloof en dat wat groter is dan wijzelf Dit blog maakt deel uit van een reeks die ontstond tijdens de tentoonstelling van het tweeluik DS23010 in de etalage van Bart Hauben Hairstudio tijdens TEFAF Maastricht. In deze serie onderzoek ik wat het betekent om werkelijk te kijken, te luisteren en elkaar te ontmoeten, voorbij geluid, voorbij oordeel, in kleur. Soms sta je voor een kunstwerk en weet je niet waarom het je raakt. Je kunt het niet uitleggen. Je kunt het n

Detail uit DS23010 - Where Art Meets Science - Wat eerst abstract lijkt wordt persoonlijk zodra je langer kijkt. Over zachte kracht in een harde wereld Dit blog maakt deel uit van een reeks die ontstond tijdens de tentoonstelling van het tweeluik DS23010 in de etalage van Bart Hauben Hairstudio tijdens TEFAF Maastricht. In deze serie onderzoek ik wat het betekent om werkelijk te kijken, te luisteren en elkaar te ontmoeten, voorbij geluid, voorbij oordeel, in kleur. TEFAF Essa

Detail uit DS23010 - Where Art Meets Science - Tussen licht en schaduw ontstaat ruimte en in ruimte kan iets nieuws groeien. Een onbekend probleem met grote impact Dit blog maakt deel uit van een reeks die ontstond tijdens de tentoonstelling van het tweeluik DS23010 in de etalage van Bart Hauben Hairstudio tijdens TEFAF Maastricht. In deze serie onderzoek ik wat het betekent om werkelijk te kijken, te luisteren en elkaar te ontmoeten, voorbij geluid, voorbij oordeel, in kleur

Detail uit DS23010 - Where Art Meets Science - In elk fragment schuilt een groter geheel zoals in luisteren je nooit slechts één toon hoort. Akoestiek, beleving en waarom stilte nooit leeg is Dit blog maakt deel uit van een reeks die ontstond tijdens de tentoonstelling van het tweeluik DS23010 in de etalage van Bart Hauben Hairstudio tijdens TEFAF Maastricht. In deze serie onderzoek ik wat het betekent om werkelijk te kijken, te luisteren en elkaar te ontmoeten, voorbij gelui

Where Art Meets Science - Kleur als taal, laag over laag ontstaat betekenis.

Detail uit DS23010 - Where Art Meets Science - Wat je hier ziet is geen stilstaand beeld maar beweging die zich langzaam laat begrijpen. Een nieuw begin tijdens TEFAF Dit blog maakt deel uit van een reeks die ontstond tijdens de tentoonstelling van het tweeluik DS23010 in de etalage van Bart Hauben Hairstudio tijdens TEFAF Maastricht. In deze serie onderzoek ik wat het betekent om werkelijk te kijken, te luisteren en elkaar te ontmoeten, voorbij geluid, voorbij oordeel, in k

DS23010 Tweeluik – 200 x 240 cm Acrylics on acoustic absorbing canvas DS23010 ontstond in 2023. Het tiende werk van dat jaar. Soms weet je pas later wat je toen eigenlijk aan het vastleggen was. Wanneer ik nu naar dit tweeluik kijk, zie ik beweging. Geen stilstaand beeld. Maar golven. Golven die bijna geluid maken. Bevroren resonantie Er zit ritme in dit werk. De opbouw van licht bovenin. De verdichting van blauw daaronder. De spanning langs de verticale lijn. Het heeft iets

Tijdens TEFAF Maastricht verandert Maastricht. De stad ademt kunst. Internationale bezoekers wandelen over het Onze Lieve Vrouweplein. Galeries openen hun deuren. Kunst krijgt ruimte. En juist in die week zal in de etalage van Bart Hauben Hairstudio een tweeluik staan dat niet alleen gezien wil worden, maar vooral gehoord. Want dit project gaat niet alleen over kunst. Het gaat over luisteren. Wat maakt ons mens? In mijn dagelijkse werk als klinisch fysicus - audioloog in Zu

Een uitnodiging tot breder klinisch denken In de spreekkamer hoor ik het met regelmaat: “Ik word ’s nachts wakker met hartkloppingen. En dan hoor ik mijn tinnitus heel luid. Die maakt me wakker.” De conclusie lijkt logisch. De tinnitus wordt ervaren op het moment van ontwaken. Dus moet de tinnitus de oorzaak zijn. Maar fysiologisch gezien is dat niet vanzelfsprekend. Wat als de tinnitus niet het alarm is, maar het eerste bewuste signaal ná een ander alarm? Dit blog is geen st

De eerste patiënt op m’n tinnitusspreekuur vanochtend. Een echtpaar. Opa en oma. Ze waren gisteren bij een kinderoptocht. Verklede kinderen. Snoep. Muziek. Lachende gezichten. Maar ergens tussen de wagens en de polonaise begon iets te knagen. De luidsprekers op de praalwagens. Groot. Hard. Naar voren gericht. En direct daarvoor: jonge kinderen die meeliepen. “Is dit niet veel te hard?” vroegen ze zich af. Ze wilden het feest niet verstoren. Maar ze voelden in hun lijf dat dit

Ik was boos. Niet een beetje geraakt. Niet licht geïrriteerd. Boos. Ik zag beelden. Ik hoorde uitspraken. Ik voelde hoe grenzen opnieuw werden overschreden. En ik dacht: nu is het klaar. Enough is enough. Er zijn momenten waarop je voelt dat iets niet meer kan. Dat brutaliteit te groot wordt. Dat macht achteloos wordt gebruikt. Dat ontmenselijking genormaliseerd raakt. En ergens in mij ontstond de gedachte: Misschien moeten ze eens op hun plek worden gezet. Misschien moet hun

Waarom de wereld haar nog steeds vreest Het begon met woorden. “Je mannetje staan.” “Niet zo soft.” “Niet zeuren.” “Gewoon doorpakken.” “Laat je niet kennen.” Ik hoorde ze weer, in vergaderingen, op straat, in gesprekken. En ineens zag ik het patroon: hoe onze taal ons vormt. Hoe we kracht zijn gaan verwarren met hardheid. Alsof je pas meetelt wanneer je jezelf groter maakt dan de ander. Alsof zachtheid iets is om te verbergen. Ik noem dat mankracht. Niet mannen, maar een cul

Ilse Wielage, Aardekind, 140 x 100 cm, olieverf op linnen Wanneer woorden, beelden en mensen elkaar vinden Ik postte mijn vorige blog anoniem. “De wereld heeft nood aan vrouwkracht”. Zonder namen te noemen. Zonder context. Alleen woorden. En toen kwam er een bericht terug. Van iemand die mij dieper raakte dan ik had verwacht. Met toestemming van Ilse Wielage deel ik in dit blog haar woorden. Ilse ken ik al langer. Wij spraken vaker. Over kunst. Over ACT. Over wat het betek

Tinnitus is niet het geluid, maar de betekenis. Ontdek waarom CBT en multidisciplinaire zorg beter werken dan devices.

Over social media, macht en morele verantwoordelijkheid Een groot verschil met de jaren dertig van de vorige eeuw is de kracht van social media. Toen lag macht bij radio, kranten en partijpropaganda. Vandaag kan iedereen publiceren. Iedereen filmen. Iedereen delen. In theorie betekent dat: meer transparantie. Meer tegenstem. Meer licht. Maar social media is geen garantie voor waarheid. Het is vooral een versterker. Het versterkt het beste in ons - én het slechtste. Het verste

Ik kreeg laatst de tip om een versie van AI te gebruiken die sarcastischer en humoristischer reageert. Een soort “Monday-modus”. Leuk misschien, maar ik merkte dat het mij eigenlijk niet aantrekt. Ik gebruik dit soort technologie liever droog, serieus, als denkinstrument. En dat zegt misschien iets groters. We lijken als samenleving steeds meer te sturen op entertainment en spel. Niet alleen in media, maar zelfs in politiek, wetenschap en publieke discussie. Alles moet licht,