Vandaag begint voor miljoenen mensen een periode van vasten. Voor sommigen heet die maand Ramadan. Voor anderen begint op Aswoensdag de veertigdagentijd na carnaval. Verschillende tradities. Dezelfde oefening. Vasten is niet alleen minder eten. Het is minder impuls. Minder snelle verontwaardiging. Meer ruimte tussen prikkel en reactie. En misschien had ik die ruimte precies nu nodig. Afgelopen week ontving ik namelijk opnieuw een mail. Onderwerpregel: Inbreuk op copyright van

Over social media, macht en morele verantwoordelijkheid Een groot verschil met de jaren dertig van de vorige eeuw is de kracht van social media. Toen lag macht bij radio, kranten en partijpropaganda. Vandaag kan iedereen publiceren. Iedereen filmen. Iedereen delen. In theorie betekent dat: meer transparantie. Meer tegenstem. Meer licht. Maar social media is geen garantie voor waarheid. Het is vooral een versterker. Het versterkt het beste in ons - én het slechtste. Het verste

Ik kreeg laatst de tip om een versie van AI te gebruiken die sarcastischer en humoristischer reageert. Een soort “Monday-modus”. Leuk misschien, maar ik merkte dat het mij eigenlijk niet aantrekt. Ik gebruik dit soort technologie liever droog, serieus, als denkinstrument. En dat zegt misschien iets groters. We lijken als samenleving steeds meer te sturen op entertainment en spel. Niet alleen in media, maar zelfs in politiek, wetenschap en publieke discussie. Alles moet licht,

De nieuwe nationale veiligheidsstrategie van de Verenigde Staten zou tien jaar geleden – in de tijd van Obama – ondenkbaar zijn geweest. De wereld had gebulderd van verontwaardiging. Vandaag blijft het stil. Te stil. Afgelopen week ontmoette ik, volkomen toevallig, Willem Post tijdens de boekpresentatie van Zelf aan zet. En laat ik helder zijn: Willem Post is niet zomaar een journalist. Hij is een van de meest gezaghebbende duiders van Amerika en internationale politiek. Een

(deel drie van het drieluik over angst, bewustwording en menselijkheid) Met dit derde blog sluit ik mijn drieluik over angst af. Eerder schreef ik De paradox van angst, over hoe angst mensen tegen zichzelf keert, en De lagen van angst , over hoe macht, bezit en taal met angst verweven zijn. Dit laatste deel gaat over angst in haar meest georganiseerde vorm: de politiek van angst. Een systeem waarin angst niet alleen wordt gevoeld, maar bewust wordt gevoed. ⚖️ De angst als st

Er is iets heel vreemds gaande. Overal in Europa zie je mensen stemmen op partijen die hun eigen bestaanszekerheid afbreken. Mensen die het moeilijk hebben, zich niet gehoord voelen, of bang zijn om iets kwijt te raken. Juist zij worden aangetrokken door de harde taal van partijen die zeggen “de waarheid te spreken”, PVV in Nederland, AfD in Duitsland. Maar het wrange is, diezelfde partijen ondermijnen precies datgene waar deze mensen behoefte, zelfs nood aan hebben: veilighe

Vandaag bracht mijn lieve bonus-dochter haar nieuwe studieboeken mee. Ze studeert rechten in Maastricht en vol trots liet ze me zien wat...

Sorry mensen. Ik kan er niet meer omheen. De geluiden zijn te luid geworden, de gevolgen te zichtbaar. Zwijgen is voor mij geen optie...

Journalisten zijn een van de pijlers onder onze democratie. Zij moeten macht bevragen, verhalen blootleggen en alle kanten van het debat...

Afgelopen week zat ik met verbijstering naar De Oranjezomer te kijken. We zagen opnieuw een tafereel dat bijna een format lijkt: mannen...

Vorige week maandag, kwart voor negen. Precies nu een week geleden. Mijn spreekuur moest nog beginnen. Mijn manager kwam binnenlopen....

De geur van koffie vult de kamer. Buiten zingen vogels, alsof er niets aan de hand is. Heel even lijkt alles normaal. Maar de wereld...

Er zijn van die momenten dat je een wereldleider hoort spreken en je denkt: heeft hij nou echt dát gezegd, of hoorde ik het verkeerd?...

Laatst zat ik bij een diner aan tafel met een paar jongeren. Mooie, slimme mensen. Vol ideeën, vol potentie. En ergens besefte ik ineens...

Soms loop ik door een stad - Antwerpen, Amsterdam, Maastricht - en dan zie ik ze weer: die imposante gevels uit de tijd van de “gouden...

Berber van der Woude - oud-diplomaat, scherp denker, iemand die niet bang is om haar stem te gebruiken voor het grotere geheel- lijkt...

De NAVO-top is achter de rug. Een succes, zo klinkt het overal. Meer landen steken meer geld in defensie. Er is eenheid. Vastberadenheid....

Er is iets raars aan de hand. We leven in een tijd waarin pesten vermaak is geworden. Waar respect bespot wordt. Waar Vandaag Inside ...

Ik zag net een bericht op LinkedIn. Een jonge vrouw uit Iran. Ze woont daar. Middenin een gebied waar de bommen vallen. En toch… schrijft...

Over waarheid, desinformatie en de kans om opnieuw te kiezen De afgelopen dagen heb ik veel gesprekken gevoerd. Soms bij toeval, soms...