Vrijheid vraagt iets van ons
- Art of Hearing | Dyon Scheijen

- 2 dagen geleden
- 2 minuten om te lezen

Op 4 mei staan we stil tijdens de herdenking, op 5 mei vieren we de bevrijding – maar wat betekent vrijheid vandaag nog?
Vrijheid.
We spreken het uit alsof het vanzelfsprekend is.
Alsof het er altijd is geweest.
Alsof het er altijd zal zijn.
Maar vrijheid is nooit vanzelfsprekend geweest.
En misschien… zijn we dat een beetje vergeten.
Niet omdat we slechte mensen zijn.
Maar omdat we mensen zijn.
We zoeken het lichte.
Het makkelijke.
Het moment zonder last.
En dus vieren we.
Massaal.
Uitbundig.
Maar vieren…is niet wat we soms zijn gaan doen.
Vieren is geen losbandigheid.
Geen gedachteloos consumeren.
Geen: “een ander ruimt het wel op.”
Dat is geen vrijheid.
Dat is onverschilligheid in vermomming.
Echt vieren begint bij bewustwording.
Stilstaan.
Voelen.
Beseffen.
Wat er was.
Wat er is.
En wat er van ons gevraagd wordt.
Twee minuten stilte
Elk jaar staan we stil op 4 mei.
Twee minuten.
Misschien wel de moeilijkste twee minuten die er zijn.
Geen afleiding.
Geen woorden.
Alleen dat wat zich aandient.
Wat verloren ging.
Wat nooit meer terugkomt.
In die stilte ontstaat iets.
Geen antwoord.
Maar ruimte.
Ruimte om te voelen.
In eerdere blogs schreef ik hierover:
Opdat we nooit vergeten
Herinnering is meer dan terugkijken.
Het is erkennen.
Dat wat er was.
Wat mensen elkaar hebben aangedaan.
Wat er kan gebeuren wanneer we niet blijven kijken, luisteren, voelen.
“Opdat we nooit vergeten, nooit meer.”
Maar vergeten gebeurt niet in één keer.
Het gebeurt langzaam.
In kleine stappen.
In het niet meer willen zien.
In het wegkijken.
Dit raakt aan wat ik eerder beschreef in:
Durven kijken naar onszelf
Misschien is dit het moeilijkste deel van vrijheid.
Niet wat anderen hebben gedaan.
Maar wat wij zelf doen.
Durven kijken naar onze rol.
Onze verantwoordelijkheid.
Onze keuzes.
Vrijheid vraagt niet alleen om vieren.
Vrijheid vraagt om eerlijkheid.
Om erkennen waar het schuurt.
Om durven zien waar we tekortschieten.
Lees ook:
Vrijheid als keuze
Vrijheid is niet de afwezigheid van grenzen.
Vrijheid is het vermogen
om bewust te kiezen
wat we doen.
Wat we laten.
Wat we achterlaten.
In de wereld.
In de ander.
In onszelf.
We leven samen op één plek.
Geen reserve.
Geen achtervang.
Vrijheid is geen moment.
Het is een keuze.
Elke dag opnieuw.
Misschien begint het…
met twee minuten stilte.
Als dit je raakt, deel dit artikel of neem het mee in jouw eigen moment van stilte.



Opmerkingen