Van schets tot drieluik: waar kunst, akoestiek en betekenis samenkomen

Hoe een akoestisch kunstwerk groeit van eerste gedachte naar gelaagd eindresultaat

Sommige werken ontstaan niet in één keer.

Ze beginnen niet met verf.

Niet met goud.

Niet eens met een doek.

Ze beginnen met een gedachte.

Een lijn in een notitieboek. Een paar woorden. Een gevoel. Een herinnering aan licht, lucht, wolken, vuur, San Diego, Turner, oranje-rood, bladgoud, lava, onderland en bovenlicht.

Zo begon ook dit drieluik.

Drie panelen. Elk 90 bij 200 centimeter. Samen een werk van bijna drie meter breed. Niet alleen bedoeld om gezien te worden maar ook om iets te doen met de ruimte. Want dit werk is, zoals veel van mijn recente werk, gebouwd op een akoestische basis.

De eerste stap was ruw en eerlijk: een schets in mijn notitieboek.

Daarin stond al veel besloten. De verhouding. De beweging. De verdeling over drie panelen. De gedachte dat er niet te veel wit mocht zijn. Dat het oranje-rood moest ademen. Dat het licht slechts heel subtiel mocht worden aangebracht. Bijna niet zichtbaar. Meer als aanwezigheid dan als effect.

Daarna volgde de technische vertaling.

Samen met DeBlick BV werd het werk voorbereid als akoestisch wandsysteem. Een print op akoestisch materiaal, zorgvuldig uitgewerkt op maat: drie panelen van 900 bij 2000 millimeter, met tussenruimtes van 100 millimeter. De basis was daarmee niet zomaar een drager maar een functioneel onderdeel van het werk.

Dat vind ik belangrijk.Want voor mij is kunst niet alleen beeld. Kunst verandert een ruimte. En soms verandert kunst ook hoe een ruimte klinkt.

Daardoor functioneren deze werken niet alleen als beeldende kunst, maar ook als onderdeel van de ruimtelijke en akoestische beleving van een interieur.

De print zoals die geleverd werd, vormde het fundament. De compositie was er. De kleurwereld was er. De beweging was er. Maar het werk was nog niet af.

Daar begon voor mij pas het echte schilderen.

Met een dunne laag acryl, medium, lijnen, textuur en 22 karaats bladgoud heb ik het werk verder geopend. Niet om de print te verbergen maar om haar te transformeren. Om diepte aan te brengen. Om licht te laten ontstaan. Om de huid van het werk menselijker te maken.

Het bladgoud werd geen decoratie.

Het werd een breuklijn van licht.

Een plaats waar het werk even opengaat.

Wat moeilijk op foto’s vast te leggen is, is het driedimensionale effect dat uiteindelijk ontstaat.

De basisprint zit als het ware ín het doek verweven. Daaroverheen worden vervolgens dunne lagen acryl en medium aangebracht, waarna bepaalde delen subtiel worden geopend met 22 karaats bladgoud. Niet dik of massief, maar juist in fijne, bijna breekbare lijnen en structuren.

Daardoor gebeurt er iets bijzonders met het licht.

Van een afstand zie je al dat het werk verandert terwijl je beweegt. Het oppervlak lijkt niet stil te staan. Het leeft. Alsof het doek ademt. Het goud vangt telkens op een andere manier het omgevingslicht, waardoor delen oplichten en weer verdwijnen wanneer je langs het werk loopt.

Geen enkel moment is exact hetzelfde.

Dat effect interesseert mij enorm, omdat het raakt aan dezelfde principes die mij ook binnen de audiologie fascineren: waarneming is nooit volledig statisch. Wat we zien, horen en ervaren ontstaat altijd in interactie met beweging, context, aandacht en betekenis.

Het kunstwerk verandert dus niet letterlijk.

Maar de ervaring ervan wel.

En precies daar ontstaat voor mij de magie.

Daarin zit voor mij ook de verbinding met The Hearing Triptych (Scheijen, 2026), mijn conceptuele kader waarin geluid, brein en menselijke ervaring samenkomen. Want ook horen is nooit alleen een technisch signaal. Het is betekenis. Beleving. Context. Ruimte. Lichaam. Herinnering.

Dit drieluik draagt diezelfde beweging in zich.

Het begint bij materiaal en techniek.

Het groeit door de hand.

En uiteindelijk wordt het ervaring.

Van akoestisch fundament naar beeldende expressie.

Van print naar uniek kunstwerk.

Van ruimte naar beleving.

Voor mij is dat precies de plek waar mijn werk ontstaat:

Where ART meets Science

Als dit verhaal je raakt of nieuwsgierig maakt, voel je vrij om het te delen of contact op te nemen. Soms begint een kunstwerk niet alleen een gesprek over beeld, maar ook over ruimte, geluid, beleving en wat het betekent om werkelijk waar te nemen.