Het is verkiezingstijd. En dus worden de gebruikelijke kopstukken weer van stal gehaald. De relletjes volgen elkaar op, de campagnes worden scherper en de talkshows draaien overuren. Maar wat mij vooral opvalt, is dit: het zijn vaak dezelfde witte mannen die de ruimte krijgen om er iets van te vinden. Sterker nog, ze nemen die ruimte, alsof die vanzelfsprekend aan hen toebehoort. En ik noem ze maar gewoon. Want het zijn geen individuen meer. Het zijn merken geworden. Jort Kel

Er is iets raars aan de hand. We leven in een tijd waarin pesten vermaak is geworden. Waar respect bespot wordt. Waar Vandaag Inside ...

Stel je voor. Je zoon. Je dochter. Je geliefde. Die zich diep vanbinnen moslim voelt. Of queer. Of zwart. Of gewoon: niet zoals “zij”....